بن بست”: ترانه ای در مرثیه انتخابات و کودتای سیاسی”

June 14th, 2009

politicalCoup.jpg

“بن بست”

سراینده: دکتر افشین یداللهی

 آهنگساز: شهداد روحانی

خواننده: علیرضا عصار

آلبوم: نهان مکن

باسپاس از: جان قربانیان

22 خرداد 1388

گاهی میسر جاده به بن بست می رود ……………. گاهی تمام حادثه از دست می رود

گاهی همان کسی که دم از عقل می زند ……………. در حال هوشیاری خود مست می رود

گاهی غریبه ای که به سختی به دل نشست … وقتی که قلب خون شده بشکست می رود

اول اگر چه با سخن ازعشق امده ………………..  آخر خلاف انچه گفت است می رود

وای از غرور تازه به دوران رسیده ای …………… وقتی میان طایفه ای پست می رود

هر چند مضحک است و پر از خنده های تلخ ….. بر ما هر انچه لایقمان هست می رود

گاهی کسی نشسته که غوغا به پا کند …………….  وقتی غبار معرکه بنشست می رود

اینجا یکی برای خودش حکم می دهد……………. ان دیگری همیشه به پیوست می رود

این لحظه ها که قیمت قد کمان ماست …….  تیری است بی نشانه که از شصت می رود

بی را ه ها به مقصد خود ساده می رسند……………. اما مسیر جاده به بن بست می رود

وای از غرور تازه به دوران رسیده ای ……………. وقتی میان طایفه ای پست می رود

هر چند مضحک است و پر از خنده های تلخ …… بر ما هر انچه لایقمان هست می رود

اطلاعات بیشتر:

پخش/دانلود ترانه “بن بست“ با صدای عصار

محسن مخملباف: “يکصدا فرياد بزنيم کودتا شد!”  (www.RoozOnline.com)

Posted in فارسی, جامعه, تاریخ, شعر | 6 Comments »

A Report: MehrAngiz Kar Talk at MIT about “Women and Presidential Elections in Iran”

June 4th, 2009

mehrangizKar.jpg

MehrAngiz Kar Talk at MIT about

“Women and Presidential Elections in Iran”

(a brief Report)

by: Mohammad Behnood

May 17, 2009

 

Ms. Mehrangiz Kar, the prominent Iranian attorney and human/women rights expert/activist, gave an enlightening talk on May 17, 2009 at MIT under the title of:

“Women and 2009 Presidential Elections in Iran”

Her talk was part of the closing event for the

“Festival of Acclaimed Persian Movies for a

Better Understanding of Iranian Women”

(In recognition of Iranian Women Struggle for

Justice, Equality, and Freedom

during the  past 3 decades)

A total of 5 highly rated movies screened during this festival, every Sunday, from April 12, to May 17, 2009. These movie screenings and its closing event were all sponsored by

MIT Iranian Cultural Group

which had also organized another event at MIT in January 2009 called:

“A Brief Study of Iran through 5 Acclaimed Movies at MIT”

 (A journey into some aspects of

Iranian history, society and culture

during past 5 decades).

 

The May-17 event attracted over 100 people despite being held on the Sunday, a day before MIT final exams start. The audience was consisted of men/women, Iranian/foreigner, students/faculty, and many community leaders from inside and outside MIT present. It had an exceptional number of audience comparing to similar events in recent years. For example, multiple times more people attended this event, even in comparison to other well-organized and widely advertised MIT talks such as:

                        US-Iran Relations (by MIT CIS Star Forum on May 5, 2009).

This was yet another indication that the community not only is interested in but also values quality events, as MIT authorities did by announcing it on the home page of MIT web site as the top campus events on May 17, 2009.

 

The May-17 event started promptly at 5pm and formally ended as scheduled at 8pm but many stayed until 9pm to exchange ideas with the speakers and others during the reception.

 

Screening of Video Clips: “History of Women Movements in Iran”

In the first part of the program, the following set of 5 informative short video clips about the history of women rights movements in Iran were shown:

Iranian Women in Power (10 min.)

State versus Iranian Filmmakers (15 min.)

BBC March 2007 Night News report on Women’s Day in Iran (10 min.)

Ahmadinejad’s Words Before 2005-Election (1 min.)

Ahmadinejad’s Deeds After 2005-Election (2 min.)

Women Right’s in Iran - part 1 of 7 (10 min.)

 

Introduction by Dr. Taalebinezhaad

Dr. Ali Taalebinezhad, the founder and director of Shirin Science Center (an Influential Iranian NGO), gave his brief introduction on:

“Iranian Government vs. Independent Civil Organizations”

He explained how Ahmadinejad regime systematically started closing down all the independent civil organizations in Iran as soon as he got to power in 2005. He continued his talk by giving some details about the illegal and brutal tactics that Ahmadinejad regime used for closing Shirin Science Center which had over 100+ volunteered staff and 1,500+ members, just because it was independently promoting the advancement of Science, Technology, and Culture among the young generation in Iran and was giving equal opportunities to women and men at all levels. You can learn more about the detailed story at:

How and Why Ahmadinejad  Regime Closed Shirin Science Center?

 

Dr. Taalebinezhaad concluded his remarks by emphasizing the importance of not self-censoring and instead being socially responsible, especially when it comes to dealing with a regime like Ahmadinejad. He ended his talk by the following statement:

 

“President Obama in his 2009 message to Iranian people for Norouz (Iranian New year), used the first line from the famous poem by Sa’di (legendary Iranian Poet) as the hallmark of his speech which translates to:

The children of Adam are limbs to each other,

having been created from one essence.

This line simply states the base but the most important part of that poem, namely its concluding lines were missing from Obama’s message, where it says:

When the calamity of time afflicts one limb,

the other limbs cannot remain at rest.

If you have no sympathy for the troubles of others,

you are not worthy of being called  a human.”

 

Talk by Ms. Mehangiz Kar

Ms. Mehrangiz Kar who is currently the visiting fellow at the Human Rights Program at Harvard Law School could communicate in English but decided to give her 1-hour talk in Persian in order to avoid simplifying the legal codes and arguments. Instead Ms. Azadeh Pourzand who is doing her graduate studies at Harvard Kennedy School of Government professionally presented the live English translation for the talk. Ms. Kar used her social and legal insights and experience to draw a clear picture of the human and woman rights violations in Iran with an emphasis on the role of women in the upcoming June-12 presidential election. The following is a list of her articles which give the details about some of the issues she covered in her talk at MIT:

Election Hyper Energy (May 8, 2009)

Iranian Women and the Tenth Presidential Election (May 4, 2009)

Women and the Tenth Administration (Apr. 19, 2009)

Discrimination against Women under Iranian Law (Dec. 11, 2008)

The Universal Declaration of Human Rights (Dec. 20, 2008)

I Am Attracted by the Candidates’ Speeches (BBC, May 26, 2009)

 

For more information about Mehrangiz Kar other articles, books and especially her intriguing and detailed biography, please visit her website at:

http://www.mehrangizkar.net/english

 

Q/A Session and Appreciation Certificate

Mehrangiz Kar talk was followed by a 30-minute open question and answer session. At the end, she was presented with an MIT writing gift set and a framed Appreciation Certificate by Ms. Anahita Maghami and Dr. Ali Taalebinezhaad on behalf of MIT Iranian Cultural Group. You can find an image of Ms. Kar’s Appreciation Certificate at:

MIT Iranian Cultural Group Appreciation Certificate for Mehrangiz Kar.

 

Reception

This event officially ended around 8pm but many stayed to about 9pm to talk to the speakers and other audience during the reception.

 

More Info:

MIT Iranian Cultural Group events page on Kodoom.com

 

اطلاعات بیشتر:

سخنرانی مهرانگیز کار در ام.آی.تی.: “زنان و انتخابات ریاست جمهوری ایران”

صفحه رویدادهای گروه فرهنگی ایرانی دانشگاه  ام.آی.تی. درKodoom.com  

Posted in Culture, History, Shirin, English, Women | No Comments »

تبدیل انتخابات به رفراندمی در باره رژیم احمدی نژاد-خامنه ای

May 30th, 2009

referendumNotElection.JPG

تبدیل انتخابات به رفراندمی در باره رژیم احمدی نژاد-خامنه ای

نوشته: علی صادق

5 خرداد 1388

هر چند که ایرانیان در طی حکومت 4 ساله احمدی نژاد صدمات فراوانی را متحمل شدند ولی  نکته مثبت آن علنی شدن چهره واقعی رژیم ولایت فقیه خامنه ای است که برای مدت 8 سال زیر لبخند های خاتمی پنهان شده بود. اما همانگونه که در مقاله شفاف

نقش رئیس جمهور از نظر قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران

بخوبی توضیح داده است، بر اساس قانون اساسی “جمهوری اسلامی ایران”، رئیس جمهوری که حتی اگر بر اساس آراء واقعی اکثریت مردم انتخاب شود، بجای قدرت، مسئولیت دارد و اختیارات واقعی در دست ولایت فقیهی است که بصورت غیر دموکراتیک تعیین شده و آحاد مردم نقشی در انتخاب وی نداشته اند.  اما در 4 چهار سال گذشته به علت همسویی کامل احمدی نژاد با سیاست های داخلی و خارجی خامنه ای، مردم این دو چهره با هم عجین شده را بدرستی به عنوان نمودی واقعی از رژیم ولایت فقیه شناخته اند.

انتخابات 22 خرداد 1388، فرصت خوبی است تا با رأی دادن به یک به اصطلاح “اصلاح طلب”، آنرا به رفراندمی علیه این رژیم حکومتی تبدیل کرد زیرا عملأ  اتحاد پنهان و آشکار احمدی نژاد-خامنه ای در طرف دیگر معادله این انتخابات قرار گرفته است.

البته شرکت در این انتخابات به هیچ وجه به این معنا  نخواهد بود که:

1.  روند این انتخابات دموکراتیک است زیرا بنا به دلایل مختلف از جمله مفاد قانون اساسی که بوضوح در مقاله:

انتخابات انتصابی در جمهوری اسلامی ایران

به آن اشاره شده، این انتخابات اساسأ غیر دموکراتیک است.

2.  تقلبی در این انتخابات صورت نمیگیرد زیرا مصادیق مختلفی از تقلب در گذشته به کرات دیده شده است.

3.  موسوی یا کروبی کاندیدهای پیشرویی هستند و یا عملکردهای گذشته آنها به عنوان مقامات رسمی این رژیم مورد تأیید است زیرا دلایل زیادی در نفی آن وجود دارد.

4.  اگر یکی از این “اصلاح طلبان” انتخاب شود، میتواند تغییر اساسی در این رژیم غیر دموکراتیک ایجاد کند زیرا علاوه بر این واقعیت که قانون اساسی چنین اجازه ای را به رئیس جمهور نمی دهد بلکه این کاندیداها نیز تا به حال برنامه های دیگری را در این زمینه ارائه نکرده اند.

به امید اینکه کروبی و موسوی با اتحاد کامل و ارائه یک کاندید واحد قبل از انتخابات، درایت و صداقت خود به منافع مردم نشان دهند تا حتی اگر در حالت ایده آل با وجود شقه شدن آراء “اصلاح طلبان”، احمدی نژاد در دور اول برنده اعلام نشود، آنها بتوانند از کشاندن انتخابات به دور دوم و تحمیل ترفندهای مضاعف رژیم به مردم جلوگیری کنند.

مردم نیز در این فاصله میتوانند با استفاده از هر گونه امکاناتی به مطالبه  حقوق دموکراتیک خود از این کاندیداها و ستادهای حامی آنها بپردازند تا این کاندیداهای رئیس جمهوری بطور علنی در معرض وظایف خود از نظر مردم را قرار گیرند و  نتوانند بعدأ خود را در لوای وظایف حکومتی رژیم پنهان کنند.

آیا بیان چنین مطالبی در ایران منع قانونی ندارد؟

در پایان جا دارد به این سوال جالب که ممکن در ذهن خوانندگانی که خود سانسوری کرده اند و یا سانسور شده اند، شکل گرفته باشد پاسخ داد. و جواب این است که:

یک ایرانی رأی دهنده، لازم نیست که حتی  به این رژیم و یا قانون اساسی آن معتقد باشد. بعلاوه سردمداران این رژیم بر اساس قانون اساسی خود موظفند حق هر ایرانی را برای ابراز عقیده آزاد تضمین کنند. هر عامل حکومتی و یا دولتی این رژیم که سبب سلب آزادی بیان و رأی یک ایرانی شود، طبق قانون اساسی همین رژیم، مجرم است نه یک ایرانی که میخواهد با هر طرز تفکری رأی بدهد یا ندهد.

اطلاعات بیشتر:

انتخابات ریاست جمهوری ایران (1388) (ویکی پدیا)

Iranian presidential election, 2009  (WikiPedia)

Posted in فارسی, جامعه, تاریخ | 3 Comments »

 نقش رئیس جمهور از نظر قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران

May 18th, 2009

khameneiLeaders2.jpg khameneiLeaders.jpg

 نقش رئیس جمهور از نظر قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران

نوشته: علی طالبی نژاد

18 بهمن 1386

در رابطه با نقش و قدرت رئیس جمهور در “جمهوری اسلامی ایران” همه ما زیاد شنیده ایم. اما برای بررسی این موضوع که بعد از سر کار آمدن محمود احمدی نژاد به بحث داغی نه تنها در ایران بلکه در سراسر جهان تبدیل شده است، جا دارد نگاهی علمی به آن داشته باشیم.  ما ابتدا اصولی از قانون اساسی جمبوری اسلامی ایران در مورد ریاست جمهوری را مستقیمأ نقل کرده و در پایان به  زبانی ساده به جمع بندی آنها می پردازیم.

اصل ۱۱۳ قانون اساسی ( قدرت و مسئولیت رئیس جمهور)

“پس از مقام رهبری رییس جمهور عالیترین مقام رسمی کشور است و مسئولیت اجرای قانون اساسی و ریاست قوه مجریه را جز در اموری که مستقیما به رهبری مربوط می‌شود، بر عهده دارد.”

اصل 110 قانون اساسی (اختیارات منحصرانه ولی فقیه)

بر اساس این اصل، ولی فقیه اختیارات ویژه ای از جمله تعیین سیاستهای کلی نظام ، صدور احکام حکومتی، انتصاب رئیس قوه قضائیه و صدا و سیما ، عزل و نصب سران نظامی و انتظامی و سپاه، فرمان همه پرسی …

را در اختیار دارد.

اصل 89 ( بند 2) قانون اساسی (استیضاح و برکناری رییس جمهور)

“در صورتی که حداقل یک سوم از نمایندگان مجلس شورای اسلامی رییس جمهور را در مقام اجرای وظایف مدیریت قوه مجریه و اداره امور اجرایی کشور مورد استیضاح قرار دهند، رییس جمهور باید ظرف مدت یک ماه پس از طرح آن در مجلس حاضر شود و در خصوص مسایل مطرح شده توضیحات کافی بدهد. در صورتی که پس از بیانات نمایندگان مخالف و موافق و پاسخ رییس جمهور، اکثریت دو سوم کل نمایندگان به عدم کفایت رییس جمهور رأی دادند مراتب جهت اجرای بند ده اصل یکصد و دهم به اطلاع مقام رهبری می‌رسد.”

با بررسی اصول 113 و 110 بخوبی میتوان دریافت که حتی اگر رئیس جمهور مستقل و مردمی نیز انتخاب شود، وی در جمهوری اسلامی ایران عملأ  قدرتی ندارد بلکه در عوض مسئولیت دارد که قانون اساسی جمهوری را اجرا کند. “بی قدرتی” رئیس جمهور واقعیتی است که محمد خاتمی آنرا صراحتأ بارها در زمان ریاست جمهوری خود اعلام کرده بود. برای مثال حتی فرمانده نیروی های انتظامی که بخش عمده ای از قوه اجرائیه است را نه رئیس جمهور بلکه ولی فقیه منصوب میکند. به همین علت است که احمدرضا رادان فرمانده انتظامی تهران میتواند مقرراتی را که نه در قانون اساسی است و نه مصوبه مجلس، بر اجتماع اعمال کند و دولت احمدی نژاد نیز میتواند کارهای رادان را مستقل از دولت اعلام نماید. اما علت اینکه احمدی نژاد به نظر قدرتمند میرسد این است که با هم سویی کاملش با رهبری(علی خامنه ای) مثلا وی میتواند علمدار سیاست فعلی انرژی اتمی قلمداد شود که در واقع جزء “سیاست کلی نظام” بوده و طبق اصل 110 از اختیارات ولایت فقیه میباشد.

در ماهها اخیر بعضی ها فکر میکردند که با انتخاب نمایندگان مستقل در دوره جدید مجلس میتوان با استیضاح و دادن رأی عدم کفایت به وی که در اصل 89 گنجانده شده، احمدی نژاد را پیش از پایان دوره رئیس جمهوریش عزل کرد. اما باز هم شاهد بودیم که سیستم انتخاباتی  موجود با استفاده از شورای اجرایی انتخابات (زیر نظر فرمانداران منتصب شده از طرف دولت احمدی نژاد) و شورای نظارت انتخابات (زیر نظر شورای نگهبان منتصب رهبری)  با رد صلاحیت  داوطلبان غیر دولتی-حکومتی عملأ اجازه ورود آنها به صحنه را انتخابات ندادند.

اطلاعات بیشتر:

انتخابات انتصابی در ایران (وبلاگ شیرین)

رد  صلاحیت گسترده داوطلبان انتخابات مجلس در فسا (1386)

قانون اساسی ایران (حقوق دانان)

قانون اساسی ایران (ویکی پدیا)

Posted in فارسی, فرهنگ, جامعه, تاریخ | 4 Comments »

انتخابات انتصابی در جمهوری اسلامی ایران

May 17th, 2009

electionInIran.jpg

انتخابات انتصابی در ایران

(بررسی قانون انتخابات و نتیجه آن به زبان ساده)

با سپاس از: علی داور پناهان

15بهمن 1386

در این روزها بحث انتخابات، رد صلاحیت کاندیداها، تحریم یا شرکت در انتخابات و غیره بسیار گرم است. بنابر این فرصت خوبی است که با زبانی ساده و مختصر به بررسی جنبه های قانونی و عملی انتخابات و انتصابات در ایران پرداخت. ما این کار را ابتدا با نقل مستقیم اصولی از قانون اساسی جمبوری اسلامی ایران در رابطه با انتخابات و انتصابات شروع کرده و در پایان به جمع بندی و نتیجه گیری آنها می پردازیم.

اصل 91 قانون اساسی (انتصاب شورای نگهبان توسط ولایت فقیه):

“به منظور پاسداری از احکام اسلام و قانون اساسی، از نظرعـدم مغایرت مصوبات مجلس شورای اسلامی با آنها، شورایی به نام شورای نگهبان با ترکیب زیر تشکیل می شود:

۱ـ  شش نفر از فقهای عادل و آگاه به مقتضیات زمان و مسائل روز، انتخاب این عده با مقام رهبری است.

۲ـ  شش نفر حقوقدان ، در رشته های مختلف حقوقی ، از میان حقوقدانان مسلمانی که به وسیله رئیس قوه قضاییه به مجلس شورای اسلامی معرفی می شوند و با رای مجلس انتخاب می گردند.“

توجه: شش نفر فقها، توسط  ولی فقیه مستقیما انتخاب می شوند. شش نفر دیگر که حقوقدانان شرعی می باشند توسط  رئیس قوه قضاییه که خود منصوب ولی فقیه می باشد، بصورت گروهی انتصاب و به مجلس معرفی میشوند و مجلس شش نفر از بین این منتصبین را انتخاب می کند و به عضویت شورای نگهبان در می آورد. به عبارت دیگر نیمی از شورای نگهبان 12 نفری مستقیمأ توسط ولی فقیه منصوب شده و نیمه دیگر نیز عملآ مورد تأیید ولی فقیه هستند.

اصل 93 قانون اساسی (برتری شورای نگهبان بر مجلس):

“مجلس شورای اسلامی بدون وجود شورای نگهبان، اعتبار قانونی ندارد  مگر در مورد تصویب اعتبارنامه نمایندگان و انتخاب شش نفر حقـوقـدان اعضای شورای نگهبان.“

اصل 94 قانون اساسی (بی ارزشی مصوبات مجلس در صورت عدم تأیید شورای نگهبان):

“کلیه مصوبات مجلس شورای اسلامی باید به شورای نگهبان فرستاده شود. شورای نگهبان موظف است آن را حداکثر ظرف ده روز از تاریخ وصول از نظر انطباق بر موازین اسلام و قانون اساسی مورد بررسی قرار دهد. و چنانچه آن را مغایر ببیند برای تجدید نظر به مجلس باز گرداند. در غیر این صورت مصوبه قابل اجرا است.“

اصل 96 قانون اساسی (قدرت مطلقه شورای نگهبان برای رد مصوبا ت مجلس):

“تشخیص عدم مغایرت مصوبات مجلس شورای اسلامی با احکام اسلام با اکثریت فقهای شورای نگهبان و تشخیص عدم تعارض آنها با قانون اساسی بر عهده اکثریت همه اعضای شورای نگهبان است.”

اصل 97 قانون اساسی (حضور و اظهار نظر شورای نگهبان در مجلس):

“اعضای شورای نگهبان به منظور تسریع در کار می‌توانند هنگام مذاکره درباره لایحه یا طرح قانونی در مجلس حاضر شوند و مذاکرات را استماع کنند. اما وقتی طرح یا لایحه‏ای فوری در دستور کار مجلس قرار گیرد، اعضای شورای نگهبان باید در مجلس حاضر شوند و نظر خود را اظهار نمایند.”

اصل 98 قانون اساسی (قدرت مطلقه شورای نگهبان برای تفسیر قانون اساسی):

“تفسیر قانون اساسی به عهده شورای نگهبان است که با تصویب سه چهارم آنان انجام می‌شود.”

اصل 99 قانون اساسی (نظارت مطلقه شورای نگهبان بر انتخابات):

«شورای نگهبان نظارت بر انتخابات مجلس خبرگان رهبری، ریاست جمهوری، مجلس شورای اسلامی و مراجعه به آرای عـمومی و همه پرسی را بر عهـده دارد.»

توجه: نظارت استصوابی، به شورای نگهبان امکان می دهد تا بدون نياز به ارائه مدارک يا دادن هرگونه توضيحی، صلاحيت داوطلبان و حتی نتايج انتخابات را تاييد يا رد کند. شورای نگهبان چند سالی است که با توسعه سازمان خود، دفاتری در شهرهای مختلف داير کرده و به گفته برخی منتقدان، به جمع آوری اطلاعات و تحقيق درباره افرادی که ممکن است داوطلب شرکت در انتخابات گوناگون شوند می پردازد. شورای نگهبان اين کار را در راستای “احراز التزام عملی افراد به اسلام، ولايت فقيه، قانون اساسی و جمهوری اسلامی” معرفی کرده و حق قانونی خود می داند.

اصل 110 قانون اساسی (اختیارات مطلقه ولایت فقیه):

ولایت فقیه اختیارات ویژه  ای از جمله: تعیین سیاستهای کلی نظام ، صدور احکام حکومتی ، انتصاب رئیس قوه قضائیه و صدا و سیما ، عزل و نصب سران نظامی و انتظامی و سپاه، فرمان همه پرسی، … را دارد.

اصل 112 قانون اساسی ( مجمع تشخیص مصلحت نظام، منتصب رهبر):

“مجمع تشخیص مصلحت نظام برای تشخیص مصلحت نظام برای تشخیص مصحلت در مواردی که مصوبه مجلس شورای اسلامی را شورای نگهبان خلاف موازین شرع و یا قانون اساسی بداند و مجلس با در نظر گرفتن مصلحت نظام نظر شورای نگهبان را تأمین نکند و مشاوره در اموری که رهبری به آنان ارجاع می‌دهد و سایر وظایفی که در این قانون ذکر شده است به دستور رهبری تشکیل می‌شود. اعضاء ثابت و متغیر این مجمع را مقام رهبری تعیین می‌نماید. مقررات مربوط به مجمع توسط خود اعضاء تهیه و تصویب و به تأیید مقام رهبری خواهد رسید.“

اصل 57  قانون اساسی (نظارت منحصرانه ولی فقیه بر قوای سه گانه):

“قوای حاکم در جمهوری اسلامی ایران عبارتند از: قوهء مقننه، قوهء مجريه و قوهء قضاییه که زیر نظر ولایت مطلقه امر و امامت امت بر طبق اصول آینده این قانون اعمال می گردند. این قوا مستقل از یکدیگرند.”

اصل 177 قانون اساسی (روند بازنگری در قانون اساسی)

“بازنگری در قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران، در موارد ضروری به ترتیب زیر انجام می‌گیرد. مقام رهبری پس از مشورت با مجمع تشخیص مصلحت نظام طی حکمی خطاب به رییس جمهور موارد اصلاح یا تتمیم قانون اساسی را به شورای بازنگری قانون اساسی با ترکیب زیر پیشنهاد می‌نماید:

اعضای شورای نگهبان (منتصبین رهبر)،

روسای قوای سه گانه (منتصبین رهبر)،

اعضای ثابت مجمع تشخیص مصلحت نظام (منتصبین رهبر)،

پنج نفر از اعضای مجلس خبرگان رهبری (منتخبین رهبر)،

ده نفر به انتخاب مقام رهبری (منتصبین رهبر)،

سه نفر از هیأت وزیران،

سه نفر از قوه قضاییه،

ده نفر از نمایندگان مجلس شورای اسلامی،

سه نفر از دانشگاهیان.

شیوه کار و کیفیت انتخاب و شرایط آن را قانون معین می‌کند. مصوبات شورا پس از تأیید و امضای مقام رهبری باید از طریق مراجعه به آراء عمومی به تصویب اکثریت مطلق شرکت‏کنندگان در همه‏پرسی برسد. رعایت ذیل اصل پنجاه و نهم در مورد همه‏پرسی “بازنگری در قانون اساسی” لازم نیست. محتوای اصول مربوط به اسلامی بودن نظام و ابتنای کلیه قوانین و مقررات بر اساس موازین اسلامی و پایه‏های ایمانی و اهداف جمهوری اسلامی ایران و جمهوری بودن حکومت و ولایت امر و امامت امت و نیز اداره امور کشور با اتکاء به آراء عمومی و دین و مذهب رسمی ایران تغییر ناپذیر است.”

شورای اجرایی انتخابات:

شورای اجرایی انتخابات در هر شهر و بخشی به ریاست فرماندار یا بخشدار تشکیل شده  و به رد یا تأیید داوطلبان انتخابات میپردازد.

توجه: بخشدار را فرماندار، فرماندار را استاندار، استاندار را وزیر کشور و وزیر کشور را رییس جمهور منتصب میکند. بنابر این مردم هیچگونه نقش قانونی یا عملی در انتخاب اعضا و رئیس شورای اجرایی را ندارند. اما حتی اگر داوطلبی توسط شورای اجرایی (زیر نظر فرماندار دولتی) تایید شود، هنوز شورای نظارت (زیر نظر شورای نگهبان) میتواند صلاحیت این داوطلب را رد کند!

بطور خلاصه طبق قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران کسانی که حق انتخاب شدن برای مجلس، خبرگان و حتی ریاست جمهوری را دارند، عملآ از طریق نظارت استصوابی شورای اجرایی (زیر نظر فرماندار) و شورای نظارت (زیر نظر شورای نگهبان منتصب ولایت فقیه) از پیش کاملأ تصویه شده اند. در نهایت نیز پس از ورود نمایندگان به مجلس، شورای نگهبان میتواند بر اساس  تفسيرخود از قانون اساسی و احکام اسلام به رد یا تأیید مصوبات مجلس بپردازد (اصول 96، 97 و 98 قانون اساسی). حتی اگر مجلس به رد مصوبات خود توسط شورای نگهبان اعتراض کند، طبق اصل 112 مرجع رسیدگی به چنین رفع اختلافی، مجمع تشخیص مصلحت نظام میباشد که تمامی اعضای آن منتصبین رهبرند.

با توجه به این واقعیات که بطور واضح در قانون اساسی جمهوری ایران منعکس شده است، حتی اگردر بهترین شرایط  فرض کنیم که هیچگونه تقلبی در انتخابات صورت نگیرد و افراد صادق و آگاه و مستقلی نیز وارد مجلس شوند، جواب سئوالاتی نظیر:

- آیا این افراد میتوانند نماینده واقعی مردم باشند و خواسته های اصولی آنان را به اجرا برسانند یا نه؟

- آیا شرکت در انتخابات در شرایط کنونی معنایی دارد یا نه؟

 بسیار واضح است.

مسائل مطرح شده فوق فلسفی و نظری نمی باشند بلکه مردم مکررأ در دوره های اخیر شاهد آن بوده اند. برای مثال وقتی بعضی از نمایندگان مجلس ششم در اعتراض به رد مصوبه مجلس در مورد “قانون اصلاح مطبوعات“  توسط شورای نگهبان متحصن شدند، ولی فقیه (علی خامنه ای) وارد عمل شد و نمایندگان مجبور شدند به تحصن خود پایان دهند و نتوانند مصوبه خود را اجرایی کنند.

جای ذکر است که کروبی (رئیس مجلس ششم) که در حال حاضر از او به عنوان یکی از رهبران اصلاح طلبان ذکر میشود، مکررأ تحسن نمایندگان مجلس ششم را “”کاری غلط” یا “اشتباه” قلمداد کرده است. همچنین جالب است که بدانیم،  ابوالفضل شکوری، نماينده مجلس ششم که برای انتخابات اخیر رد صلاحیت شده بود، پس از تکذیب حضور خود در تحصن معروف مجلس ششم، تاييد شد!

در نتیجه با قبول این واقعیت تلخ که در سیستم فعلی حکومتی ایران، جایی برای انتخابات واقعی و آزاد وجود ندارد،  ممکن است به نظر برسد که راه حل، انجام یک همه پرسی (رفراندم) برای تغییر قانون اساسی و خروج از بن بست کنونی باشد. اما طبق اصل 110 فقط رهبر(ولایت فقیه) میتواند فرمان همه پرسی دهد. حال اگر فرض کنیم که در شرایطی استثنایی رهبر نیز فرمان همه پرسی دهد، مسئله حل نخواهد شد! زیرا طبق اصل 177، فقط شورای بازنگری قانون اساسی که اکثریت قریب به اتفاق آنان منتصبین رهبری هستند، میتواند تغییرات محدودی در قانون اساسی را تعیین و تصویب کنند تا بعد از از تأیید رهبری به همه پرسی گذاشته شود.

در پایان باید این حقیقت را پذیرفت که بر اساس قانون اساسی  جمهوری اسلامی ایران، فقط با فرمان رهبر (ولی فقیه)، انتخابات واقعی و آزاد میتواند در ایران صورت بگیرد و بس!

ولی آیا شواهد تاریخی نشانه ای از چنین تحولی دارد یا نه؟

با توجه به عملکرد رهبران جمهوری اسلامی ایران، پاسخ دادن به چنین سوالی نباید مشکل باشد.

اطلاعات بیشتر:

نقش رئیس جمهور از نظر قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران (وبلاگ شیرین)

رد  صلاحیت گسترده داوطلبان انتخابات مجلس در فسا (1386)

قانون اساسی ایران (حقوق دانان)

قانون اساسی ایران (ویکی پدیا)

Posted in فارسی, فرهنگ, جامعه | 4 Comments »

Abdolkarim Soroush and “Islamic Cultural Revolution” in Iran

May 12th, 2009

iranCulturalRevolution.jpg 

Abdolkarim Soroush and his role in the

“Supreme Cultural Revolution Council” of Iran

(Closer of Iranian Universities for 3+ Years)

 

by: Ali Taalebinezhaad

May 5, 2009

As students, we have all felt the sorrow of being late to a university class. Now imagine the loss imposed to over a million of students who were prevented from going to their universities for over 3 years! This is not a hypothesis but a sad fact which happened under the title of “Islamic Cultural Revolution” in Iran by the recommendation of a council consisted of a handful of individuals selected by Khomeini about a year after the 1979 Islamic Revolution in Iran.

This “Supreme Cultural Revolution Council” which was spear-headed by its theoretician Hosein Haj Faraj Dabbagh (who has nicked-named himself as Abdolkarim Soroush) wanted to “Islamize” the Iranian universities but resulted in severely damaging the scientific foundation of the universities due to the departure/purge of the majority of high ranking university professors/instructors, aside from the waste of time of 1,000,000+ students for over 3 years.

It is a few years that Abdolkarim Soroush has been lingering in the US under the title of a “Islamic Theoretician and/or Rumi expert” and pretending to be a philosopher of high moral characters as he did during the time he was heading the “Supreme Cultural Revolution Council” in Iran.  Considering that he is repeating one of his talks at UMass Boston today (May 5, 2009), I hope that the attending students feel the responsibility of asking him and he having the social/moral obligation to respond to a practical/earthy unanswered question, namely:

“Dr. Soroush,

What was your role in the

 ‘Supreme Cultural Revolution Council in Iran’

and was the effect of your council decisions

on university students and professors?”

 

I was a senior student at “Sharif University of Technology” when universities reopened. Until this day, I vividly remember the shivering feeling I got when I realized the fact that almost all of the top and hardworking professors at my university had left/purged and I had to go to 4 different universities to complete my required courses for graduation.

The other major change was that all the university students had to take a new course called “Islamic Cultures” which I passed with the top grade by reading its text book (by Motahhari) the night before the exam. And yes, the guards at the university gate would not allow the male students who wearing short-sleeved shirts to enter the university grounds (for women, not wearing Islamic hejab was against the law already)!

The adverse consequences of “Chine’s Cultural Revolution” were known to many students in Iran, even on those days, but likes of Mr. Soroush were enjoying their power seats so much so to use the history lessons for the interests of the people. You can judge him for yourself if you attend his talk but based on what I have heard from him before, he is acting like a dissident living on Mars without addressing and/or paying any attention to real and practical problems that Iranian people are facing every day.

 More Info:

Iranian Cultural Revolution of 1980-1987 (WikiPedia)

Chinese Cultural Revolution of 1966-1976 (WikiPedia)

Posted in Science, Technology, Culture, Society, History, English | 2 Comments »

(توجه: شباهتی در کار نیست! ( کاریکاتوری از کینو

May 12th, 2009

quinoAhmadinejadTrips.jpg

توجه: شباهتی در کار نیست!

نوشته: گله داری

 23 اردیبهشت 1388

 

هرگونه ارتباط این کاریکاتور با رئیس جمهور محبوب و مردمی ایران شدیدا تکذیب می‌شود.

شباهت ها اتفاقی بوده و ناشی از ذهن بیمار و گرایشات صهیونیستی شماست!

 

{برای دیدن تصویر بزرگ این کاریکاتور روی آن کلیک کنید!}

 

برگرفته از کتاب “مردم چه‌قدر بدند” اثر کینو، کاریکاتوریست آرژانتینی -۱۹۹۶

(“Que Mala Es La Gente/ How Bad People Are” by Quino)

 

اطلاعات بیشتر:

Quino  (Wikipedia)

Que Mala Es La Gente/ How Bad People Are (Amazon)

Posted in فارسی, فرهنگ, هنر, English, طنز | 2 Comments »

Boston Marathon and Women Rights

April 20th, 2009

 bostonMarathonPack.jpg

by: Ali Taalebinezhaad
April 16, 2007

Despite the heavy rain and wind storm, Boston witnessed its 111th Marathon today, Monday, April 16, 2007 and the 1st man and woman runners were:
Robert Cheruiyot, 2:14:13            Lidiya Grigoryeva, 2:29:18
and for the wheelchair:
Masazumi Soejima 1:29:16           Wakako Tsuchida, 1:53:30.

The Boston Marathon is the world’s oldest annual marathon and ranks as one of the world’s most prestigious road racing events. Approximately 500,000 spectators line the 42.2-Km (26.2-mile) course annually. Women and men started the race together today and were officially running shoulder to shoulder but it was not the case even 35 years ago!

Roberta Gibb was the first woman to run the full Boston Marathon in 1966. Gibb, who did not run with an official race number during any of the three years (1966-68) that she was the first female finisher, hid in the bushes near the start until the race began. In 1967, Katherine Switzer did not clearly identify herself as a female on the race application and was issued a bib number. B.A.A. officials tried unsuccessfully to physically remove Switzer from the race once she was identified as a woman entrant. At the time of Switzer’s run, the Amateur Athletics Union (A.AU.) had yet to formally accept participation of women in long distance running. When the A.A.U. permitted its sanctioned marathons (including Boston) to allow women entry in the fall of 1971, Nina Kuscsik’s 1972 B.A.A. victory the following spring made her the first official champion. Eight women started that race and all eight finished.

In some countries like Iran, women still do not have the same rights as men do and are especially restricted when it comes to many sports. For example women do not feel comfortable biking in streets even with what is considered Islamic outfits and will be harassed and intimidated by officials even if they decide to do so. We hope that authorities in countries such as Iran get enough lessons from history and do not reinvent it so especially women are not discriminated against any longer.

For more information about Boston Marathon see: http://www.bostonmarathon.org/BostonMarathon/

Posted in Culture, History, English, Article, sport | 2 Comments »

یک مادر سرسخت

April 19th, 2009

یک مادر سرسخت

(داستان یک دونده رکورد دار ماراتن، که پای چپش را ازدست داد اما نه قدرت، روحیه و سرعتش را!)

نویسنده: سارا باتلر

مترجم: مینا جعفرپور

وقتی ایمی پالمیرو- وینترز برای آخرین بار در مسابقه دو ماراتن بستن سال 1993 دوید، جوان 20 ساله بی خیالی بود. در آن زمان  در حالیکه او به آسانی سخت ترین سربالایی ماراتن بستن را پشت سر میگذاشت، از خود می پرسید که چرا سایر دوندگان آنرا سخت میدانستند؟ در مقایسه با تمرینات دویی که در میان تپه های زادگاهش، میدویل پنسیلوانیا واقع در90 مایلی شمال پیتسبرگ، داشت، دویدن در سربالایی نیوتن در بستن که مشکل ترین قسمت مسیرمسابقه است، کارساده ای بود اما حدس نمی زد که رکورد 3  ساعت و 16 دقیقه ای آنروزش به مدت 13 سال بهترین رکورد باقی بماند.  

آوریل امسال، پالمیرو- وینترز34 ساله، با رکورد 3:04 جدیدش در شیکاگو و با آمادگی بیشتر برای مقابله با سر بالایی ها، به بستن بازگشت. اکنون او  مادر مجردی با دو بچه،  جوشکاری با 50 ساعت کار در هفته و … البته فراموش کردم که بگویم یک معلول (بدون پای چپ از ناحیه زانو به پایین) است. در سال 1994 ماشینی در جلوی موتور سیکلت او  ظاهر شد و پای چپ او خرد کرد. در مدت دو ماهی که او در بیمارستان بستری بود، پزشکان سعی در ترمیم پای له شده او کردند ولی به او گفته شد که دیگر هرگز قادر به دویدن نخواهد بود.

 پالمیرو- وینترز در حالی به زادگاهش بازگشت که چندین استخوان پایش را از دست داده بود و قوزک پایش به سختی کار می کرد. او می گوید: ” شماره پای من 7.5  بود اما بعد از تصادف 4.5 شد و  هر روز ضعیف تر و خمیده ترشد. کفش های معمولی اندازه پایم نبودند.” بنابراین او کفش ورزشی کوچکی خرید و ماراتن 1995کلمبوس را بدون آمادگی و تمرین قبلی  با زمان 4:03  به پایان رساند.

در طول 2 سال و پس از 25 جراحی، پایش را از 3 اینچ زیر زانو قطع کردند. یکی از دوستان او، الن پپیسلی، می گوید: “چند روز قبل از قطع پایش از او در مورد حالش پرسیدم زیرا نگران اوضاع روحی او بودم. او مستقیم  به چشمانم نگاه کرد و گفت:” “الن، در مقابل مشکلاتی که مردم دارند، این اتفاق مثل از دست دادن یک ناخن شکسته است.”

شاید او از ابتدا انسانی قدرتمند به دنیا آمده بود: پالمیرو- وینترز سه ماه زود تر از موعد و با وزن کم 2 پوند و 11 انس بدنیا آمد و وقتی فقط 4 پوندی به خانه فرستاده شد زیرا به دسنگاه نگه داریش در بیمارستان لگد میزد. شاید تمام اینها به خاطر بزرگ شدن در خانواده ای سرسخت باشد. ( لری، پدر ایمی به دخترش که بعد از تصادف در بیمارستان بستری بود گفت که او به قرص مسکن نیازی ندارد.) شاید چنین روحیه ای  به خاطر دویدن در مقابل بادهای شدید پنسیلوانیای غربی در او به وجود آمده است. اما دلیل آن هر چه هست، یکدندگی با شخصیت او جوش خورده و کوتاه آمدن در مقابل درد جز برنامه او نیست.

پالمیرو- وینترز چندین پای مصنوعی را امتحان کرده بود تا در سال 2004 پایی را پیدا کرد که توانست با آن بدود. آن پای مصنوعی برای پیاده روی ساخته شده بود و اندازه کاملاً مناسبی نداشت. در نتیجه باعث شد که در محل اتصال آن پایش تاولهای زیادی بزند وانجام تمرینات معمولی را برایش غیر ممکن سازد. اما  او با آن رقابت دو بین المللی اسور 2005 (نیمه ماراتن معلولان پا)، با زمان 1:57 به پایان رساند.

در سال 2006، پالمیرو- وینترز با شرکت “اعضای مصنوعی پیشرو” (A_Step_Ahead_Prosthetics) که کار اختصاصی آن ساخت پای مصنوعی برای معلولین فعال است، تماس گرفت. او با یک پای مصنوعی مناسب، تمرینات مداوم خود را شروع کرد و با زمان 3:26 دقیقه ای در کیلیولند، رکورد قبلی زنان معلول زیر زانو را که 3:52 دقیقه بود، شکست. سپس در اکتبر گذشته  با زمان 3:04 دقیقه در شیکاگو دوید. او می گوید: ” بسیار هیجان زده شده بودم. فرصتی یافتم که دوباره ورزشکاری که میدانستم میتوانم باشم، شوم. ” هدف بعدی او شکست رکورد 3 ساعته ماراتن بستن و هدف بلند مدت او زمان 2:47 دقیقه برای برگزیده شدن در رقابت های المپیک است.

بزرگترین سرمایه او، به گفته دکترش (اریک شفر)، اراده فکری اوست.  پالمیرو- وینترز بر این باور است که می توان بسیاری از چیزها را با طرز فکر کنترل کرد. او امیدوار است که افراد با دیدن دویدن او افکار نادرستشان را از ذهن بزدایند. او می گوید: ” بله اتفاق نا گوار می افتد اما مهم طرز برخورد شما با آن است. پای از دست رفته من هرگز بر نمی گردد اما غصه خوردن هیچ چیزی را عوض نمی کند و من باید این واقعیت را درک کرده و با آن کنار بیایم. به من نعمتی داده شده و من احساس می کنم باید به بدنیا نشان دهم که با آن چه میتوانم بکنم.

منبع اصلی:

One Tough Mama, by Sarah Lorge Butler, Runners World, May 2007, Page 22-26

 منابعی برای اطلاعات بیشتر:

Amy Palmiero-Winters Official Site

Life Has No Limits for Amy Winters, Triathlon Champion

Posted in فارسی, فرهنگ, پزشکی, ترجمه, ورزش | 2 Comments »

Festival of Acclaimed Persian Movies for a Better Understanding of Iranian Women

April 2nd, 2009

womanTall.jpg

Festival of Acclaimed Movies for a

Better Understanding of Iranian Women

(In recognition of Iranian Women Struggle for

Justice, Equality, and Freedom

during  past 3 decades)

 

Organized by:

MIT Persian Cultural Group

Free Admission!

SUNDAYs

(Apr. 12, 19, 26 & May 3, 10, 17, 2009)

5pm sharp!

MIT Room 4-237 (Building 4, 2nd floor)

 

All movies are in Persian with English subtitles!

 

 

“Dayereh” (The Circle)

Sunday, April 12, 2009

Director/Year:

Jafar Panahi/2000

Subject:

A detailed and realistic portray of the life women who are abandoned by the society.

It shows the underlying reasons for their misfortunes and commonalities of social challenges with ordinary people.

Trailer:

http://videodetective.com/titledetails.aspx?PublishedID=451608

Review:

http://en.wikipedia.org/wiki/The_Circle_(film)

 

 

“Zendan Zanan” (Women’s Prison)

Sunday, April 19, 2009

Director/Year:

Manijeh Hekmat/2002

Subject:

The movie depicts some aspects if Iran prisons and the life of women prisoners which spans for 17 years but the story goes beyond that to cover many other related social problems.

Review:

http://www.variety.com/review/VE1117918888.html

 

 

“Vakonesh Panjom” (Fifth Reaction)

Sunday, April 26, 2009

Director/Year:

Tahmineh Milani/2003

Subject:

Everyday concerns of urban women, their entrapment in the loop of unfair laws and cultural restrictions and their efforts for progress.

Trailer:

http://www.youtube.com/watch?v=jeoAgRXl46U

Review:

http://www.imdb.com/title/tt0386843

 

 

“Do Zan” (Two Women)

Sunday, May 3, 2009

Director/Year:

Tahmineh Milani/1999

Subject:

A clear depiction of how some traditions prevent women from realizing their full potential while their common civil rights are violated without any governmental concerns.

Review:

 

 

“Roozi Ke Zan Shodam” (The Day I became a Women)

Sunday, May 10, 2009

Director/Year:

Marziyeh Meshkini/1999

Subject:

The natural desire of women as a human being for becoming

inquisitive, determined, and independent.

Trailer:

http://www.youtube.com/watch?v=BVZSdynHa_Q

Review:

http://en.wikipedia.org/wiki/The_Day_I_Became_a_Woman

 

 

“TBD”

(A Tentative Time slot for a Concluding Movie and/or Talk on the main topic)

Sunday, May 17, 2009

Please send your suggestions for this tentative movie and/or speaker to:

taalebi@mit.edu

For more information and updated flyer of this event, please visit/download:

http://shirin-center.org/download/iranianWomenMovieFestivalApr12May17MIT2009.pdf

Posted in Culture, Society, History, English, Movie, Women | No Comments »

« Previous Entries