Archive for the 'اخبار ناسا' Category

(ماه متری (خبر علمی ناسا

Wednesday, July 11th, 2007

metricMoon.jpg 

ماه متری
(خبرعلمی  ناسا: 8 ژانویه 2007)
ترجمه: ابوطالب نکوِئیان
(ویرایش: مینا جعفرپور)

امروزه  کمتر کشوری  به جای کیلوگرم و کیلومتر از پوند و مایل استفاده می کند. ایالات متحده،  لیبریه و برمه تنها کشورهایی هستند که هنوز به طور رسمی  از واحد های انگلیسی (پوند، مایل،  …) استفاده می کنند. بقیه کشور های جهان، حتی انگلستان، امروزه  از سیستم متری (متر، کیلوگرم،  …) استفاده می کنند. و حالا در ماه نیز از سیستم متری استفاده میشود. ناسا  تصمیم  گرفته که در سفر بعدی فضانوردان به ماه، از سیستم متری  برای تمامی  کارهای خود  در سطح ماه  استفاده کند. به سفر فضانوردان به ماه در سال 2020 و استقرار یک سری از دستگاهها  در آنجا، پروژه دورنمای  اکتشاف فضایی  The Vision for Space Exploration گفته می شود.

این تصمیم یک پیروزی به شمار می رود، نه تنها برای خود سیستم متری که با این تصمیم 27% به سطوح تحت کنترلش  در منظومه شمسی  افزوده می شود،  بلکه  بخاطر روح همکاری بین المللی که در کاوش در ماه ایجاد میکند.  این تصمیم نتیجه  یک سری جلساتی بود که از گردهمایی نمایندگانی از ناسا و 13 آژانس فضایی دیگر برای صحبت در مورد راههای همکاری و هماهنگ کردن برنامه هایشان در کره ماه تشکیل شد. هماهنگ شدن با سیستم متری یک قدم محکم در این مسیر به شمار می رود. 

جف ولوسین  رئیس برنامه ریزی بخش مدیریت ماموریت های سیستمهای  اکتشافی ناسا می گوید: ” وقتی که ما این خبر را در جلسه اعلام کردیم، نمایندگان دیگر آژانسهای فضا کمی ابراز  خوشحالی کردند.” او می افزاید:  ” من گمان می کنم  که در گذشته  ناسا از دید دیگرآژانس های فضایی شاید کمی یک دندگی نشان داده است.  بنابراین مهم بود که برای ابراز حسن نیت خود،  تمایل به همکاری و مشارکت با دیگران در مورد پروژه ماه  را بخوبی نشان دهیم.”

جلسه هایی که شروع آنها در آوریل 2006 بود، با حضور نمایندگانی از آژانسهای فضایی استرالیا، کانادا، چین، اتحادیه اروپا، فرانسه، آلمان، بریتانیا، هند، ایتالیا، ژاپن، روسیه، کره جنوبی و اکراین صورت گرفت،  همه آنها در مورد اکتشافات ماه در حال برنامه ریزی یا انجام کاری هستند. ولوسین می گوید: ” البته مقداری رقابت و غرور ملی در کار است.  اما ما می خواهیم اهداف مشترکمان را مشخص کنیم که همکاری در مورد آنها برای همه بهتر باشد. ”

به سمت سیستم متری رفتن یکی از آن نقاط مشترک برای همکاری بود. موافقت برای   استفاده از بک سیستم اندازه گیری واحد، فضانوردان و تجهیزات مستقر شده در کره ماه   توسط آژانسهای فضایی مختلف را با هم سازگارتر خواهد کرد. این توافق یک زمانی به درد خواهد خورد.  مثلا در مورد استفاده از لوازم یدکی یکدیگر در موارد فوری  در کره ماه. بنابر این  دیگر فضانوردان نگران بستن یک مهره 15 میلی متری روی یک پیچ 8/5 اینچی در فضا نخواهند بود.

از موارد فوری که بگذریم، استفاده از سیستم متری، ایجاد شکل جدیدی از مشارکت و همکاری در بین کشور ها  پس از استقرار پایگاهایشان در ماه را  آسانتر خواهد کرد. همه داده ها دارای واحدهایی سازگار با هم  خواهند بود،  چه در مورد  داده های علمی و چه در مورد داده های عملی، مثلأ اینکه  یک کاوشگر  می بایست چه مسافتی را برای رسیدن به لبه یک دهانه آتشفشان طی کند. یک سیستم اندازه گیری واحد امکان رد و بدل کردن داده ها و ترکیب آنها را یکپارچه می کند.

metricAreaMap.gif

در این نقشه، رنگ خاکستری،  کشورهایی  را نشان می دهد که از سیستم متری استفاده می کنند. قرمز مناطقی هستند که  هنوز از واحدهای انگلیسی استفاده می کنند. ماه نیز با مقیاس درست نشان داده شده است. (اطلاعات بیشتر)

اگرچه ناسا از سال 1990 به ظاهر شروع به استفاده  از سیستم متری کرد،  اما اکثر شرکت های هوا- فضا در امریکا همچنان به استفاده از واحدهای انگلیسی ادامه دادند. عملا، این بدان معنی است که  در اکثر ماموریت های فضایی همچنان از واحدهای انگلیسی استفاده   می شده ، و  بعضی از این ماموریت ها  در پایان مجبور به  استفاده از هر دو واحد اندازه گیری (متری و انگلیسی) شده اند. مهمترین رویدادی که اخلال ناشی از تداخل این دو سیستم انداره گیری را نشان داد، زمانی اتفاق افتاد که در سال 1999 کاوشگر هواسنج مریخ  Mars-Climate-Orbiter از دست رفت زیرا شرکتی که داده های روشن کردن موتور پرتاب را ارئه داده بود از واحد های انگلیسی استفاده کرده بود در حالیکه ناسا از سیستم متری.

ناسا  قصد دارد که برای سایر قسمتهای  پروژه ماه خود از استانداردهای بین المللی  دیگری نیز استفاده کند. برای مثال، ایده دیگری که به صورت غیر رسمی در مورد آن با دیگر آژانس های فضایی بحث شد این بود که برای توسعه سیستم ارتباطات در ماه،  از همان پروتکل های  اینترنتی  که امروزه همه ما روی زمین استفاده می کنیم، استفاده شود. ولوسین می گوید: درنتیجه، اگر بعضی از شرکت های  کوچک تر  فضایی یا   بعضی از شرکت های خصوصی بخواهند در کاری که ما در حال انجام آن بر روی ماه هستیم شراکت داشته باشند، آنها می توانند بگویند که “ما میدانیم چگونه ارتباطات اینترنتی برقرار کنیم.” ولوسین می افزاید “بدین ترتیب  موانع ورود  به پروژه کمتر میشود.”

 در نهایت، حرکت بسوی  استاندارد یگانه و همکاری بین المللی،  در جهت  بازگشت دوباره به ماه، حس متفاوتری نسبت به رقابت در دوران جنگ سرد  در دهه های 1950 و 1960 میلادی، خواهد داشت. این بار، رقابت ممکن است ملت ها را  برای رفتن به ماه ترقیب کند، اما همکاری به آنها کمک می کند تا به ماه برسند.

مرجع:

Metric Moon (Nasa Scienc News: Jan. 8, 2007)

 :درباره مترجم
(.آقای ابوطالب نکوئیان عضو موسسه علمی شیرین و دانشجوی رشته  نرم اقزار کامپیوتر میباشند)

(اولین قدمها برای سفر به مریخ (خبر علمی ناسا

Sunday, April 29th, 2007

firstStepsToMars.jpg 

اولین قدمها برای سفر به مریخ
(خبر علمی ناسا: 28 مارس 2007)
ترجمه: ابوطالب نکوییان
(ویرایش: مینا جعفرپور)

(عکس بالا: تصویر ذهنی پت راﻟﻴﻨگ از انسانها بر روی مرﻴﺥ)

محل فرود هنوز نامعلوم است. کار طراحی موشک های پرواز هنوز تمام نشده است.  بعضی از فضانوردان حتی هنوز دنیا نیامده اند. با وجود تمام اینها، ناسا (سازمان ملی فضانوردی آمریکاNASA: ) سفر خود را آغاز کرده است.

نخستین  گام ها  در اﻴﺴتگاه فضا یی ﺒﻴﻥ المللی (ISS) برداشته شد. دکتر کلارنس سمز،  رییس دانشمندان پروژه پزشکی ISS در مرکز فضایی جانسون  (JSC) ناسا می گوﻴﺩ: “اکنون مدت شش ماه است که فضانوردان دراﻴﺴﺘگاه  فضایی ﺒﻴﻥالمللی استقرارﻴافته اند. تصادفا ﺍﻴﻥمقدار زمان برابر زمان سفرکردن به مرﻴﺥ است. ما نمی تواﻨﻴﻡ همه جنبه های سفر50 میلیون مایلی به مریخ را ﺸﺒﻴﻪسازی ﮐﻨﻴﻡ اما در ISS که در مدارپایین زمین واقع شده می تواﻨﻴﻡ به ﺒﺴﻴﺍری از سوالها پاسخ دﻫﻴﻡ.” برای مثال یکی از سوالات این است که چه اتفاقی برای غذا و دارو در مدت 6 ماه سفر فضایی می افتد؟

یک اتفاق عجیب  رخ داد.  به نظر میرسید غذايی که در مدار زمین نگهداری می شد،  مقداری از ارزش غذایی خودش را از دست میداد. طبق گزارش دکتر اسکات اﺴﻤﻴت مدﻴﺭ ازماﻴﺸگاه ﺒﻴوﺸﻴمی غذایی JSC، آزماﻴشهایی که بعد از پرواز روی فضانوردان صورت گرفت نشان داد که “ﻨﺘﻴجه ازماﻴﺵ خون و ادرار فضانوردان با مقدار مواد مغذی که انتظار می رفت در غذا های فضایی موجود باشد،  مطابقت نمی کرد.” بعلاوه تحقیقات درآزماﻴشگاه داروسازی JSC نیز خبر داد که مقداری از داروهای بازگشتی از مدار زمین،  اثر خود را از دست داده اند.

اﻴن ممکن است ناشی از امواج رادﻴوﻴﻲ  باشد: ذرات  پر سرعت  حاصل از تشعشعات فضایی گاهی به مولکولهای مواد غذايی ﻴا داروها برخورد می کنند و احتمال دارد به ان مولکولها  آﺴﻴب بزند و مانع عملکرد درست آنها شوند. هنوز این موضوع یک فرضیه است. بنا به گفته محققان علت تجزﻴه شدن غذا و دارو و مقدار آسیب وارد شده هنوز معلوم ﻨﻴست.

سمزادامه می دهد که: “ممکن است مجبور به طرح  برنامه ای برای حفاظت از ذﺨاﻴﺭﻤان در فضا باﺸﻴم. با چه سرعتی غذا و دارو فاسد می شود؟ آﻴا در تمام  طول سفر ما مجبور به قرار دادن ذخاﻴﺭمان  در محفظه ضد امواج رادﻴوﻴﻰ خواهیم شد؟”

برای کمک  به پاسخ دادن اﻴﻥ سوالات، آزماﻴشی در ISS با نام “ثبات ترﻜﻴبات غذاﻴﻰ و داروﻴﻰ” در حال انجام است که در آن  سه دسته یکسان از غذا و دارو در اﻴﺴتگاه فضایی  قرار داده شده است. ﻴﻜﻰ از آنها بعد از 6 ماه به زﻤﻴﻥ باز گردانده خواهد شد، دیگری بعد از 12 ماه و سومی بعد از 18 ماه. این روشی است که بوسیله آن، محققان پروژه JSC، می توانند سرعت از دست رفتن اثر داروها و ارزش غذایی مواد را بفهمند. اﻴﻥ اطلاعات مهم هستند زﻴﺭا غذا و دارو باید نه تنها برای 6 ماه سفر به مرﻴخ بلکه برای تمام 3 سال مامورﻴت به مرﻴخ، سالم بمانند. اگر برنامه ریزان ماموریت، بخواهند  محفظه هایی با جنس محافظ غذا و دارو را قبل از ترک خدمه پرواز به مریخ بفرستد ممکن است حتی زمان ﺘﻌﻴﻴﻥ شده برای مامورﻴﺕ نیز بیشتر شود.

iss.jpg 

اﻴﺴﺘﮔاه فضاﻴﻲ ﺒﻴﻥ المللی (International Space Station)

دسته دﻴﮔﺭی از آزمایش ها در ISS مربوط به خدمه پرواز است که شامل نمونه آزمایش خون و آب دهان و سونوگرام (Sonogram) در درون ایستگاه فضایی می باشد.  سمز می گوید: ” اکنون مقدار کمی اطلاعات از پروازهای ﺴﻓﻴﻨﻪ ها  وجود دارد، اما بسیاری از اندازه گیری های گذشته برای قبل و بعد از پرواز صورت گرفته اند ولی ما باید بدانیم که در طول سفر چه اتفاقی می افتد.”

برای مثال، میدانیم انسان در زمان بی وزنی، مقداری از حجم  ماﻫﻴچه ها را از دست می دهد ودچار پوکی  استخوان می شود، اما هنوز دانشمندان نمی دانند که این کاهش چه روندی دارد؟ آیا این فرایند یکباره و با سرعت و به محض قرار گیری بدن در محیط بی وزنی صورت می گیرد؟ یا اﻴﻥ کاهش،  ﭙﻴﻭﺴﺘﻪ وثابت است ؟ وقتی که برای زندگی در خارج از گرانش زﻤﻴﻥ برای 3 سال ﻴا ﺒﻴﺸﺘﺭ ﺒﺭﻨاﻤﻪﺭﻴﺯﻯ  می شود، اﻴﻥ سوالات اهمیت  ﺒﻴﺸﺘﺭی پیدا می کنند.

برای رسیدن به پاسخ سوالات دیگر از ﻗﺒﻴﻝ اینکه بدن در برابر گرانش جزﻴﻲ ماه و مرﻴﺥ چه عکس العملی دارد،  باﻴﺩ ﺘا ﺯﻤﺍﻨﻴﻜﻪ ناسا  در دهه  آﻴنده فضا نوردان خود را به ماه می فرستد صبر ﻜﻨﻴﻡ. ضمنا سمز میگوﻴﺩ، ISS جای ﺒسيار مناسبی برای شروع این تحقیقات است.

 مرجع:

First Steps to Mars (NASA News: March 28, 2007)

درباره مترجم:

(آقای ابوطالب نکوئیان عضو موسسه علمی شیرین و دانشجوی رشته  نرم اقزار کامپیوتر میباشند.)