Archive for the 'زنان' Category

!عشق يعني هرگز نگويي: متأسفم

Monday, September 24th, 2007

love2.jpg

عشق يعني هرگز نگويي: متأسفم!

گردآورنده: ماه در آب

2 مهر 1386

عشق و ازدواج

شاگردي از استادش پرسيد عشق چيست؟

 استاد گفت به گندم زار برو و پرخوشه ترين گندم را بياور. اما در هنگام عبور از گندم زار يادت باشد كه نمي تواني به عقب برگردي تا خوشه اي بچيني. شاگرد به گندم زار رفت و پس از مدتي طولاني بازگشت. استاد پرسيد چه آورده اي؟ و شاگرد با حسرت جواب داد: هيچ!!! هرچه جلو تر مي رفتم خوشه هاي پر پشت تر مي ديدم و به اميد پيدا كردن پر پشت ترين تا انتهاي گندم زار رفتم. استاد گفت عشق يعني همين.

شاگرد پرسيد پس ازدواج چيست؟

استاد به شاگرد گفت به جنگل برو و بلند ترين درخت را بياور ولي به ياد داشته باش كه باز هم نمي تواني به عقب بازگردي. شاگرد رفت و پس از مدت كوتاهي با يك درخت برگشت. استاد پرسيد كه شاگرد را چه شد؟ و او در جواب گفت كه به جنگل رفتم و اولين درخت بزرگي را كه ديدم، انتخاب كردم، ترسيدم كه اگر باز هم جلو تر بروم دست خالي برگردم. استاد گفت: ازدواج هم يعني همين

عشق و دوست داشتن

عشق در لحظه پديد می آيد٫ دوست داشتن در امتداد زمان٫ اين اساسی ترين تفاوت ميان عشق و دوست داشتن است. عشق معيارها را در هم می ريزد ٫ دوست داشتن بر پايه معيارها بنا می شود. عشق ناگهان و ناخواسته شعله می کشد، دوست داشتن از شناختن و خواستن سرچشمه می گيرد. عشق قانون نمی شناسد، دوست داشتن اوج احترام به مجموعه يی از قوانين عاطفی است. عشق فوران می کند چون آتشفشان و شره می کند چون آبشاری عظيم اما دوست داشتن جاری می شود چون رودخانه ای بر بستری با شيب نرم.

عشق در نمی زند، مودب نيست، حرف شنو نيست، درس خوانده نيست، درويش نيست، حسابگر نيست، سر به زير نيست، مطيع نيست. عشق ديوار را باور نمی کند، کوه را باور نمی کند، گرداب را باور نمی کند، زخم دهان باز کرده را باور نمی کند، مرگ را باور نمی کند.

عشق و دوست داشتن از پی هم می آيند، اما هرگز در يک خانه منزل نمی کنند. عشق انقلاب است و دوست داشتن اصلاح. ميان عشق و دوست داشتن هيچ نقطه مشترکی نيست. از دوست داشتن به عشق می توان رسيد و از عشق به دوست داشتن. اما به هرحال این حرکت از خود به خود نيست، از نوعی به نوعي است، از خميره يی به خميره يی … و فاصله ای ابديست ميان عشق و دوست داشتن، که برای پيمودن اين فاصله يا بايد پريد يا بايد فرو چکيد.

عشق مثل نفس كشيدن

در عشق، ابهامي وجود ندارد. ابهام، در ماست. نه تشريفاتي در عشق هست و نه فرضياتي فلسفي.عشق، رهيافتي ساده و مستقيم به زندگي ست. كلمه ي ساده و بي پيرايه ي عشق،  معجزه اي را در خود نهفته دارد،  مهم نيست كه به چه كسي عشق مي ورزي، متعلق عشق موضوعيت ندارد. آنچه مهم است اين است كه بيست و چهار ساعت روزت را عاشقانه سپري كني، همان طور كه در بيست و چهار ساعت روزهايت، بي استثنا نفس مي كشي. نفس كشيدن هدفي را دنبال نمي كند،  عشق نيز خواهان چيزي جز خود نيست. اگر با دوستي هستي، نفس مي كشي. اگر در كنار درختي نشسته اي، نفس مي كشي.  اگر در آب شنا مي كني، نفس مي كشي. يعني هر كاري كه مي كني، با نفس كشيدن همراه است. عشق نيز بايد همين ويژگي را داشته باشد، يعني بايد هسته ي مركزي همه ي كارهاي تو باشد. عشق بايد طبيعي باشد، مثل نفس كشيدن.  در واقع، عشق همان نسبتي را با روح دارد كه نفس كشيدن با جسم.

اگر قرار است برای چیزی زندگی خود را خرج کنیم بهتر است که آن را خرج لطافت یک لبخند یا نوازشی عاشقانه کنیماز عشق الهام بگيریم و با حقيقت زندگي کنیم تا به آرامش برسیم.

اطلاعات بیشتر:

Triangular theory of love

داستان خاله سوسکه: کتمان خشونت علیه زنان در فرهنگ ایرانی

Thursday, September 13th, 2007

khaleSuske.jpg

داستان خاله سوسکه: کتمان خشونت علیه زنان در فرهنگ ایرانی

نوشته: دکتر فرشته نام آور

23 شهریور 1386

در دهمین کنفرانس سالانه “بنیاد پژوهشهای زنان ایران” که تحت عنوان “زن ایرانی در آستانه سال 2000” در ژوئیه 1999 در شهر مونترآل کانادا بر گزار شد، خانم دکتر فرشته نام آور در سخنرانی خود با نگاهی به قصه خاله سوسکه به بررسی مسئله خشونت علیه زنان ایرانی پرداختند.

در پاییز سال 1999، نیمه دیگر(نشریه فرهنگی، سیاسی و اجتماعی زنان) مقاله ایشان را تحت عنوان “داستان خاله سوسکه: کتمان خشونت در فرهنگ ایرانی” در شماره 5 (صفحه 42 تا 54) خود چاپ کرد.

خانم دکتر نام آور در مقاله خود ابتدا توضیح میدهند که از دیرباز افسانه شناسی و پژوهش در زمینه داستانهای عامیانه ایرانی بعنوان یک روش علمی برای شناخت و درک فرهنگ توده ای از سوی سیاحان، مردم شناسان و جامعه شناسان غربی مورد استفاده قرار گرفته است. ایشان نیز با استفاده از این روش به بررسی قصه “خاله سوسکه” که تقریبأ هر مرد و زنی در دوران کودکی خود آن را بارها شنیده است، می پردازد و با زبان شیوایی داستان خاله سوسکه را کالبد شکافی میکند.

نقد ایشان بطور تکان دهنده ای خواننده را به این نتیجه میرساند که کتک خوردن، بخشی از جریان رایج زندگی زنان است. بررسی عمیق این داستان توسط دکتر نام آور به این واقعیت منتهی میشود که با وجود اینکه خشونت در روابط بین زن و مرد در ایران کتمان میشود ولی این امری است نهادی شده و عادی. آنقدر طبیعی که همانند سایر اشکال ستم بر زنان بنظر میرسد که جزئی از نظام فرهنگی پذیرفته ایرانیان شده است.

هر چند که نسل جوان ایران قادر است است با درک این واقعیات تلخ، به ترمیم این گوشه از فرهنگ ما که بدون شک نادرست است بپردازد ولی متاسفانه توده مردم ما از جمله جوانان به چنین تحلیهای بنیادی و غیر متعارف دسترسی نداشته اند. خانم دکتر نام آور برای رساندن این پیام مهم فرهنگی به توده مردم، متن کامل مقاله خود را بصورت رسمی در اختیار موسسه علمی شیرین گذاشته اند. مطالعه کامل و دقیق این مقاله را که شما میتوانید از پیوند زیر در سایت موسسه علمی شیرین بگیرید، به همه، خصوصأ جوانان توصیه میکنیم:

بررسی مسئله خشونت علیه زنان، با نگاهی به قصه خاله سوسکه

http://www.shirin-center.org/download/khaleSuskeNamavar.pdf

در باره نویسنده:

خانم فرشته نام آور دکترای خود را در رشته روانشناسی در زمینه مشاوره گروهی از آمریکا دریافت کرده اند و هم اکنون نیز استاد کالج کمبریج در شهر کمبریج آمریکا میباشند. ایشان در طی سفرهای تابستانی اخیرشان به ایران، نه تنها با برگزاری کارگاهای تخصصی تچربیاتشان را بطور داوطلبانه در اختیار مشاوران و متخصصان ایرانی قرار داده اند بلکه آنرا در عمل نیز در حل مسائل روانی گروهی جوانان ایرانی بکار گرفته اند. گوشه ای از خدمات ایشان در ایران در اخبار بخش مشاوره و بهداشت روان تهران در اریبهشت 1384 منعکس شده است. خانم تهمینه میلانی، نویسنده و کارگردان فیلم های برجسته ای نظیر دو زن و نیمه پنهان، بپاس خدمات ایشان نام فرشته نام آور را به قهرمان زن خود در فیلم “دو زن” داد.

در باره نشریه نیمه دیگر:

نشریه نیمه دیگر در شماره پنجم خود، که آخرین شماره آن نیز بود، به همت دکتر ویدا ناصحی (بهنام) و دهها متخصص دیگر و با ویراستاری دکتر افسانه نجم آبادی، 13 مقاله زیر را در زمینه “خشونت و خانواده” برگزیده و چاپ کردند:

تأملی در نظریه های خشونت و خانواده (ویدا ناصحی)

من از ناموسم دفاع میکنم، پس هستم (فرنگیس حبیبی)

داستان خاله سوسکه: کتمان خشونت در فرهنگ ایرانی (فرشته نام آور)

بررسی خشونت علیه زنان در حقوق انقلابی ایران (مهرانگیز کار)

اطفال و خشونت (شیرین عبادی)

خشونت خانوادگی در ایران: واقعیتی پنهان (شهلا اعزازی)

فرزندمداری: وجهی پنهان از خشونت بر زن (آزاده کیان)

خشونت در خانواده و بازتاب آن در مطبوعات ایران (ویدا ناصحی)

مهاجرت، نوجوانان و ساختار پدر سالارانه خانواده (شهرزاد مجاب)

زنان سخن می گویند (مینو مهتاب)

خشونت علیه زنان در خانواده: ابزاری برای کنترل و اعمال قدرت (مهرداد درویش پور)

“زبان سرخ” و “سر سبز” گلنار (نوشین یاوری)

مبارزه با خشونت در خانواده: تجربه انگلیس (فتیحه زرکش)

Nimeye Digar,

Dr. Afsaneh Najmabadi (Editor)

c/o Department of Women’s Studies,

Barnard College, Columbia University

3009 Broadway, New York, NY 10027-6598, USA

منابع دیگر:

به احترام مهرانگیز کار و نسل او (نوشین احمدی خراسانی)