Archive for April, 2009

Boston Marathon and Women Rights in Iran

Monday, April 20th, 2009

 bostonMarathonPack.jpg

by: Ali Talebinejad
April 16, 2007

Despite the heavy rain and wind storm, Boston witnessed its 111th Marathon today, Monday, April 16, 2007 and the 1st man and woman runners were:
Robert Cheruiyot, 2:14:13            Lidiya Grigoryeva, 2:29:18
and for the wheelchair:
Masazumi Soejima 1:29:16           Wakako Tsuchida, 1:53:30.

The Boston Marathon is the world’s oldest annual marathon and ranks as one of the world’s most prestigious road racing events. Approximately 500,000 spectators line the 42.2-Km (26.2-mile) course annually. Women and men started the race together today and were officially running shoulder to shoulder but it was not the case even 35 years ago!

Roberta Gibb was the first woman to run the full Boston Marathon in 1966. Gibb, who did not run with an official race number during any of the three years (1966-68) that she was the first female finisher, hid in the bushes near the start until the race began. In 1967, Katherine Switzer did not clearly identify herself as a female on the race application and was issued a bib number. B.A.A. officials tried unsuccessfully to physically remove Switzer from the race once she was identified as a woman entrant. At the time of Switzer’s run, the Amateur Athletics Union (A.AU.) had yet to formally accept participation of women in long distance running. When the A.A.U. permitted its sanctioned marathons (including Boston) to allow women entry in the fall of 1971, Nina Kuscsik’s 1972 B.A.A. victory the following spring made her the first official champion. Eight women started that race and all eight finished.

In some countries like Iran, women still do not have the same rights as men do and are especially restricted when it comes to many sports. For example women do not feel comfortable biking in streets even with what is considered Islamic outfits and will be harassed and intimidated by officials even if they decide to do so. We hope that authorities in countries such as Iran get enough lessons from history and do not reinvent it so especially women are not discriminated against any longer.

For more information about Boston Marathon see: http://www.bostonmarathon.org/BostonMarathon/

یک مادر سرسخت

Sunday, April 19th, 2009

amyPalmieroRun.jpg oneToughMama.jpg

یک مادر سرسخت

(داستان یک دونده رکورد دار ماراتن، که پای چپش را ازدست داد اما نه قدرت، روحیه و سرعتش را!)

نویسنده: سارا باتلر

مترجم: مهرسا

وقتی ایمی پالمیرو- وینترز برای آخرین بار در مسابقه دو ماراتن بستن سال 1993 دوید، جوان 20 ساله بی خیالی بود. در آن زمان  در حالیکه او به آسانی سخت ترین سربالایی ماراتن بستن را پشت سر میگذاشت، از خود می پرسید که چرا سایر دوندگان آنرا سخت میدانستند؟ در مقایسه با تمرینات دویی که در میان تپه های زادگاهش، میدویل پنسیلوانیا واقع در90 مایلی شمال پیتسبرگ، داشت، دویدن در سربالایی نیوتن در بستن که مشکل ترین قسمت مسیرمسابقه است، کارساده ای بود اما حدس نمی زد که رکورد 3  ساعت و 16 دقیقه ای آنروزش به مدت 13 سال بهترین رکورد باقی بماند.  

آوریل امسال، پالمیرو- وینترز34 ساله، با رکورد 3:04 جدیدش در شیکاگو و با آمادگی بیشتر برای مقابله با سر بالایی ها، به بستن بازگشت. اکنون او  مادر مجردی با دو بچه،  جوشکاری با 50 ساعت کار در هفته و … البته فراموش کردم که بگویم یک معلول (بدون پای چپ از ناحیه زانو به پایین) است. در سال 1994 ماشینی در جلوی موتور سیکلت او  ظاهر شد و پای چپ او خرد کرد. در مدت دو ماهی که او در بیمارستان بستری بود، پزشکان سعی در ترمیم پای له شده او کردند ولی به او گفته شد که دیگر هرگز قادر به دویدن نخواهد بود.

 پالمیرو- وینترز در حالی به زادگاهش بازگشت که چندین استخوان پایش را از دست داده بود و قوزک پایش به سختی کار می کرد. او می گوید: ” شماره پای من 7.5  بود اما بعد از تصادف 4.5 شد و  هر روز ضعیف تر و خمیده ترشد. کفش های معمولی اندازه پایم نبودند.” بنابراین او کفش ورزشی کوچکی خرید و ماراتن 1995کلمبوس را بدون آمادگی و تمرین قبلی  با زمان 4:03  به پایان رساند.

در طول 2 سال و پس از 25 جراحی، پایش را از 3 اینچ زیر زانو قطع کردند. یکی از دوستان او، الن پپیسلی، می گوید: “چند روز قبل از قطع پایش از او در مورد حالش پرسیدم زیرا نگران اوضاع روحی او بودم. او مستقیم  به چشمانم نگاه کرد و گفت:” “الن، در مقابل مشکلاتی که مردم دارند، این اتفاق مثل از دست دادن یک ناخن شکسته است.”

شاید او از ابتدا انسانی قدرتمند به دنیا آمده بود: پالمیرو- وینترز سه ماه زود تر از موعد و با وزن کم 2 پوند و 11 انس بدنیا آمد و وقتی فقط 4 پوندی به خانه فرستاده شد زیرا به دسنگاه نگه داریش در بیمارستان لگد میزد. شاید تمام اینها به خاطر بزرگ شدن در خانواده ای سرسخت باشد. ( لری، پدر ایمی به دخترش که بعد از تصادف در بیمارستان بستری بود گفت که او به قرص مسکن نیازی ندارد.) شاید چنین روحیه ای  به خاطر دویدن در مقابل بادهای شدید پنسیلوانیای غربی در او به وجود آمده است. اما دلیل آن هر چه هست، یکدندگی با شخصیت او جوش خورده و کوتاه آمدن در مقابل درد جز برنامه او نیست.

پالمیرو- وینترز چندین پای مصنوعی را امتحان کرده بود تا در سال 2004 پایی را پیدا کرد که توانست با آن بدود. آن پای مصنوعی برای پیاده روی ساخته شده بود و اندازه کاملاً مناسبی نداشت. در نتیجه باعث شد که در محل اتصال آن پایش تاولهای زیادی بزند وانجام تمرینات معمولی را برایش غیر ممکن سازد. اما  او با آن رقابت دو بین المللی اسور 2005 (نیمه ماراتن معلولان پا)، با زمان 1:57 به پایان رساند.

در سال 2006، پالمیرو- وینترز با شرکت “اعضای مصنوعی پیشرو” (A_Step_Ahead_Prosthetics) که کار اختصاصی آن ساخت پای مصنوعی برای معلولین فعال است، تماس گرفت. او با یک پای مصنوعی مناسب، تمرینات مداوم خود را شروع کرد و با زمان 3:26 دقیقه ای در کیلیولند، رکورد قبلی زنان معلول زیر زانو را که 3:52 دقیقه بود، شکست. سپس در اکتبر گذشته  با زمان 3:04 دقیقه در شیکاگو دوید. او می گوید: ” بسیار هیجان زده شده بودم. فرصتی یافتم که دوباره ورزشکاری که میدانستم میتوانم باشم، شوم. ” هدف بعدی او شکست رکورد 3 ساعته ماراتن بستن و هدف بلند مدت او زمان 2:47 دقیقه برای برگزیده شدن در رقابت های المپیک است.

بزرگترین سرمایه او، به گفته دکترش (اریک شفر)، اراده فکری اوست.  پالمیرو- وینترز بر این باور است که می توان بسیاری از چیزها را با طرز فکر کنترل کرد. او امیدوار است که افراد با دیدن دویدن او افکار نادرستشان را از ذهن بزدایند. او می گوید: ” بله اتفاق نا گوار می افتد اما مهم طرز برخورد شما با آن است. پای از دست رفته من هرگز بر نمی گردد اما غصه خوردن هیچ چیزی را عوض نمی کند و من باید این واقعیت را درک کرده و با آن کنار بیایم. به من نعمتی داده شده و من احساس می کنم باید به بدنیا نشان دهم که با آن چه میتوانم بکنم.

منبع اصلی:

One Tough Mama, by Sarah Lorge Butler, Runners World, May 2007, Page 22-26

 منابعی برای اطلاعات بیشتر:

Amy Palmiero-Winters Official Site

Life Has No Limits for Amy Winters, Triathlon Champion

Festival of Acclaimed Persian Movies for a Better Understanding of Iranian Women

Thursday, April 2nd, 2009

womanTall.jpg

Festival of Acclaimed Movies for a

Better Understanding of Iranian Women

(In recognition of Iranian Women Struggle for

Justice, Equality, and Freedom

during  past 3 decades)

 

Organized by:

MIT Persian Cultural Group

Free Admission!

SUNDAYs

(Apr. 12, 19, 26 & May 3, 10, 17, 2009)

5pm sharp!

MIT Room 4-237 (Building 4, 2nd floor)

 

All movies are in Persian with English subtitles!

 

 

Dayereh” (The Circle)

Sunday, April 12, 2009

Director/Year:

Jafar Panahi/2000

Subject:

A detailed and realistic portray of the life women who are abandoned by the society.

It shows the underlying reasons for their misfortunes and commonalities of social challenges with ordinary people.

Trailer:

http://videodetective.com/titledetails.aspx?PublishedID=451608

Review:

http://en.wikipedia.org/wiki/The_Circle_(film)

 

 

Zendan Zanan” (Women’s Prison)

Sunday, April 19, 2009

Director/Year:

Manijeh Hekmat/2002

Subject:

The movie depicts some aspects if Iran prisons and the life of women prisoners which spans for 17 years but the story goes beyond that to cover many other related social problems.

Review:

http://www.variety.com/review/VE1117918888.html

 

 

Vakonesh Panjom” (Fifth Reaction)

Sunday, April 26, 2009

Director/Year:

Tahmineh Milani/2003

Subject:

Everyday concerns of urban women, their entrapment in the loop of unfair laws and cultural restrictions and their efforts for progress.

Trailer:

http://www.youtube.com/watch?v=jeoAgRXl46U

Review:

http://www.imdb.com/title/tt0386843

 

 

Do Zan” (Two Women)

Sunday, May 3, 2009

Director/Year:

Tahmineh Milani/1999

Subject:

A clear depiction of how some traditions prevent women from realizing their full potential while their common civil rights are violated without any governmental concerns.

Review:

 

 

Roozi Ke Zan Shodam” (The Day I became a Women)

Sunday, May 10, 2009

Director/Year:

Marziyeh Meshkini/1999

Subject:

The natural desire of women as a human being for becoming

inquisitive, determined, and independent.

Trailer:

http://www.youtube.com/watch?v=BVZSdynHa_Q

Review:

http://en.wikipedia.org/wiki/The_Day_I_Became_a_Woman

 

 

“TBD”

(A Tentative Time slot for a Concluding Movie and/or Talk on the main topic)

Sunday, May 17, 2009

Please send your suggestions for this tentative movie and/or speaker to:

taalebi@mit.edu

For more information and updated flyer of this event, please visit/download:

http://shirin-center.org/download/iranianWomenMovieFestivalApr12May17MIT2009.pdf