روایتی از “سرود ملی” ایران

               soroudeMeli.gif

روایتی از “سرود ملی” ایران

با تشکر از: نامداران

19 شهریور 1386

(داستان زير مربوط به دانشجويان ايراني است که دوران سلطنت احمدشاه قاجار براي تحصيل به آلمان رفته بودند و از قول آقاي دکتر جلال گنجي فرزند مرحوم سالار معتمد گنجي نقل شده است.)

 ما هشت دانشجوي ايراني بوديم که در آلمان در عهد احمد شاه تحصيل مي‌کرديم. روزي رئيس دانشگاه به ما اعلام نمود که همۀ دانشجويان خارجي بايد از مقابل امپراطور آلمان رژه بروند و سرود ملي کشور خودشان را بخوانند. ما بهانه آوريم که عده مان کم است. گفت: اهميت ندارد. از برخي کشورها فقط يک دانشجو در اينجا تحصيل مي‌کند و همان يک نفر، پرچم کشور خود را حمل خواهد کرد، و سرود ملي خود را خواهد خواند.

چاره ای  نداشتيم. همۀ ايراني‌ها دور هم جمع شديم و گفتيم ما که سرود ملي نداريم، و اگر هم داريم، ما به ‌ياد نداريم. پس چه بايد کرد؟ وقت هم نيست که از نيشابور و از پدرمان بپرسيم. به راستي عزا گرفته بوديم که مشکل را چگونه حل کنيم. يکي از دوستان گفت: اينها که فارسي نمي‌دانند. چطور است شعر و آهنگي را سر هم بکنيم و بخوانيم و بگوئيم همين سرود ملي ما است. کسي نيست که سرود ملي ما را بداند و اعتراض کند.

اشعار مختلفي که از سعدي و حافظ مي‌دانستيم، با هم تبادل کرديم. اما اين شعرها آهنگين نبود و نمي‌شد بصورت سرود خواند. بالاخره من (دکتر گنجي) گفتم: بچه‌ها، عمو سبزي ‌فروش را همه بلديد؟ گفتند: آري. گفتم: هم آهنگين است، و هم ساده و کوتاه. بچه‌ها گفتند: آخر عمو سبزي ‌فروش که سرود نمي‌شود. گفتم: بچه‌ها گوش کنيد! و خودم با صداي بلند و خيلي جدي شروع به خواندن کردم:

عمو سبزي ‌فروش . . . بله.  سبزي کم‌فروش . . . بله. سبزي خوب داري؟ . . . بله.”

فرياد شادي از بچه‌ها برخاست و شروع به تمرين نموديم. بيشتر تکيۀ شعر روي کلمۀ”بله” بود که همه با صداي بم و زير مي‌خواندیم.  همۀ شعر را نمي‌دانستيم. با توافق همديگر، “سرود ملي” به اين‌صورت تدوين شد:

عمو سبزي‌فروش! . . . بله.

سبزي کم‌فروش! . . . . بله.

سبزي خوب داري؟ . . بله.

خيلي خوب داري؟ . . . بله.

عمو سبزي‌فروش! . . . بله.

سيب کالک داري؟ . . . بله.

زال‌زالک داري؟ . . . . . بله.

سبزيت باريکه؟ . . . . . بله.

شبهات تاريکه؟ . . . . . بله.

عمو سبزي‌فروش! . . . بله.

اين را چند بار تمرين کرديم. روز رژه، با يونيفورم یک ‌شکل و یکرنگ از مقابل امپراطور آلمان، “عمو سبزي ‌فروش” خوانان رژه رفتيم. پشت سر ما دانشجويان ايرلندي در حرکت بودند. از “بله” گفتن ما به هيجان آمدند و “بله” را با ما همصدا شدند، به‌ طوري که صداي “بله” در استاديوم طنين‌انداز شد و امپراطور هم به ما ابراز تفقد فرمودند و داستان به‌خير گذشت.

منبع:

فصلنامۀ “ره‌ آورد” شمارۀ 35، صفحۀ 286 – 287

اطلاعات بیشتر:

تاريخچۀ “سرود ملي” در ايران (سایت پرند)

نماهنگ (swf)  اولین “سرود ملی” ایران (ایران کلیپ)

تاريخچۀ “سرود ملي” در ايران (آهنگ زمانه)

Leave a Reply

You must be logged in to post a comment.