(”تساوی (شعری از زنده یاد “خسرو گلسرخی

golsorkhiCourt.jpg

تساوی

سراینده: زنده یاد خسرو گلسرخی

با سپاس از: سایه

18 شهریور 1387

معلم پای تخته داد می زد

صورتش از خشم گلگون بود

و دستانش به زیر پوششی از گرد پنهان

ولی آخر کلاسی ها

لواشک بین خود تقسیم می کردند

و آن یکی در گوشه ای دیگر جوانان را ورق می زد

با خطی خوانا بر روی تخته ای کز ظلمتی تاریک غمگین بود

تساوی را چنین نوشت:

یک با یک برابر است!

از میان جمع شاگردان یکی برخاست

همیشه یک نفر باید بپا خیزد …

به آرامی سخن سر داد:

این تساوی، اشتباهی فاحش و محض است!

نگاه بچه ها ناگه به یک سو خیره شد و

معلم مات بر جا ماند

و او پرسید: اگر یک فرد انسان واحد یک بود،

آیا باز یک با یک برابر بود؟

سکوت مدهوشی بود و سؤالی سخت …

معلم خشمگین فریاد زد: آری! برابر بود!

و او با پوز خندی گفت:

اگر یک فرد انسان واحد یک بود

آنکه زر و زور به دامن داشت بالا بود،

و آنکه قلبی پاک و دستی فاقد از زر داشت پایین بود!

اگر یک فرد انسان واحد یک بود،

آنکه صورت نقره گون چون قرص مه می داشت بالا بود،

وان سیه چهره که می نالید پایین بود!

اگر یک فرد انسان واحد یک بود

این تساوی زیر و رو می شد

حال می پرسیم یک اگر با یک برابر بود

نان و مال مفت خوران از کجا آماده می گردید؟

یا چه کس دیوار چین ها را بنا می کرد؟

یک اگر با یک برابر بود

پس آن که پشتش زیر بار فقر خم می شد

یا که زیر ضربت شلاق له می شد…

معلم ناله آسا گفت:

بچه ها در جزوه خویش بنویسید:

که یک با یک برابر نیست!

خسرو گلسرخی همراه با کرامت‌الله دانشیان (سراینده سرود “بهاران خجسته باد!“)  در ۲۹ بهمن ۱۳۵۲ به حکم دادگاه نظامی محمدرضا شاه پهلوی  اعدام شدند. محاکمه و سخنرانی افشاگرانه او در دادگاه نظامی شاه در همان زمان به طور ناقص از تلویزیون پخش شد. در ۲۹ بهمن ۱۳۵۷، در سالگرد اعدام او و تنها چند روز پس از وقوع انقلاب، این ویدئو با جزئیات بیشتری (ولی نه بطور کامل)  پخش شد و او را به استوره ای بدل ساخت.

گلسرخی در بخشی از سخنانش در دادگاه بدوی میگوید:

” …. من به نفع خودم هیچی ندارم بگم؛ من فقط به نفع خلقم حرف می‌زنم! …”

و در بخشی از دادگاه تجدید نظرش میگوید:

” ….. هر چه شما بر من بیشتر بتازید، من بیشتر بر خودم می‌بالم، چرا که هر چه از شما دورتر باشم به مردم نزدیکترم . هر چه کینه‌ شما به من و عقیده‌ام شدیدتر باشد لطف و حمایت توده از من قویتر است. حتی اگر مرا به گور بسپارید - که خواهید سپرد - مردم از جسدم پرچم و سرود می‌سازند. …”

……..

من خونم را به تودهای گرسنه و پا برهنه ایران تقدیم میکنم.

پس از صدور حکم اعدام گلسرخی و دانشیان، ساواک که از محبوبیت آنها در بین مردم، حراسان شده بود، به آنها پیشنهاد داد که از شاه تقاضای عفو کنند تا تخفیف‌های ویژه در مجازاتشان در نظر گرفته شود ولی آنها نپذیرفتد. بدنبال آن برای اعمال فشار روانی در تقاضای عفو کردن، ساواک به گلسرخی پیشنهاد داد که دامون پسرش را در یک ملاقات خصوصی بپذیرد اما گلسرخی به این پیشنهاد هم پاسخ منفی داد.

یاد این رادمردان مردم دوست گرامی باد!

اطلاعات بیشتر:

در باره خسرو گلسرخی (ویکی پدیا)

ویدئو بخشی از دفاعیات خسرو گلسرخی در بیدادگاه نظامی شاه در بهمن 1352

متن دفاعیات سانسور نشده خسرو گلسرخی و سایت دانلود ویدئوی دفاعیاتش (quote.com)

زندگینامه خسرو گلسرخی (mazdakam.com)

مجموعه شعرهای خسرو گلسرخی (آوای آزاد)

2 Responses to “(”تساوی (شعری از زنده یاد “خسرو گلسرخی”

  1. mat Says:

    مجموعه شعرهای منتخب و منتشر شده وبلاگ شیرین را میتوانید در پیوند زیر بیابید
    http://shirin.mit.edu/blog/?cat=25

  2. Shirin Science Center Weblog وبلاگ_موسسه_علمی_شیرین Says:

    […] “تساوی”: شعری از زنده یاد خسرو گلسرخی (وبلاگ شیرین) […]

Leave a Reply

You must be logged in to post a comment.